- Kurator: mgr inż. Jolanta Podlasiak
- mgr inż. Katarzyna Stolarzewicz
- tech. ogr. Anna Gasek
Dane ogólne: liczba taksonów: 554
Powierzchnia: około 1,4 ha
Kolekcja Flory Polski prezentuje rośliny naturalnie występujące na terenie Polski.
Tutaj z bliska możemy podziwiać nie tylko rośliny pospolite, ale również i te których spotkanie w naturze jest utrudnione lub wręcz niemożliwe.
Podstawę Kolekcji stanowią gatunki roślin rodzimych dziko występujących, objętych ochroną gatunkową ścisłą (zgromadzono 161 takich gatunków) oraz ochroną częściową (11 gatunków ). W Kolekcji znajduje się również 165 gatunków, które uznano za zagrożone wyginięciem na terenie Polski.
Ze względu na zróżnicowane wymagania siedliskowe, rośliny w Kolekcji prezentowane są na kilku stanowiskach.
Rabata Dydaktyczna jest najstarszą częścią Kolekcji. Powstała w latach 1983-1984. Pod okapem drzew, w części ,,cienistej" rabaty, prezentowane są gatunki roślin runa lasów liściastych, iglastych i mieszanych między innymi: śnieżyczka przebiśnieg, wawrzynek wilczełyko, pierwiosnek lekarski(fot.1),
groszek wiosenny (fot.2), paprotka zwyczajna, arnica górska,
kopytnik pospolity (fot.3) czy żywiec gruczołowaty.
Roślinność kserotermiczną możemy oglądać w części ,,słonecznej" rabaty dydaktycznej (fot.4).
Na stoku o wystawie południowej możemy podziwiać wybrane gatunki roślin naturalnie występujące w ciepłolubnych zaroślach, kwietnym stepie łąkowym, niskich kwiecistych murawach, w rezerwacie ,,Bielinek nad Odrą'' czy jako chwasty w uprawach zbożowych.
Tutaj zobaczyć możemy: dyptam jesionolistny, ciemiężycę czarną (fot.5),
nawrot czerwonobłękitny (fot. 6), zawilec wielkokwiatowy,
kosaciec bezlistny (fot.7), aster gawędka, jaskier iliryjski, groszek szerokolistny czy kilka gatunków lnów.
W części zachodniej rabaty warto zwrócić uwagę na gatunki roślin obszarów nadmorskich takich jak: groszek nadmorski (fot.8) czy wydmuchrzyca piaskowa,
solnisk śródlądowych z mlecznikiem nadmorskim (fot.9)
oraz terenów górskich Beskidów i Sudetów między innymi z rogownicą alpejską (fot.10),
skalnicą zwodniczą i tojadem lisim (fot.11).
Niewielką ekspozycję roślin źródliskowych, można oglądać pod starym dębem niedaleko Galerii ,,Fangorówka". Tutaj szczególną uwagę należy zwrócić na warzuchę polską (fot.12). Jest ona endemitem Polski, rośliną dwuletnią, rozmnażającą się głównie generatywnie Rośliny tego gatunku zasiedlały dawniej wywierzyska, drobne cieki na podłożu piaszczystym, miejsca dobrze nasłonecznione z wodą czystą, o niskiej temperaturze i obojętnym odczynie. Postępująca degradacja siedlisk doprowadziła do całkowitego osuszenia stanowisk naturalnych a tym samym do wyginięcia gatunku. Dzisiaj warzuchę polską możemy oglądać tylko w Ogrodach botanicznych bądź na stanowiskach zastępczych.
Obok warzuchy polskiej rośnie kosaciec syberyjski (fot.13),
długosz królewski (fot.14), goryczka wąskolistna, skrzyp pstry
oraz wielosił błękitny (fot.15).
W 2003 roku udostępniono do zwiedzania Kolekcję Roślin Górskich (fot.16). Ekspozycja prezentuje florę polskich Karpat a w szczególności gatunki występujące na terenie Tatr, Pienin i Bieszczadów. Rośliny tatrzańskie prezentowane są w określonych grupach. Są to między innymi: szczeliny i piargi na podłożu wapiennym i granitowym, wysokogórskie murawy i hale na podłożu wapiennym i granitowym, wyleżyska, ziołorośla, traworośla, zarośla subalpejske i skałki wapienne w reglu dolnym. Flora Pienin przedstawiana jest przez gatunki siedlisk łąkowych i muraw naskalnych, pasmo Bieszczadów reprezentują rośliny runa lasów dolnoreglowych i połonin.
Ekspozycja nie odwzorowuje dokładnie krajobrazu górskiego lecz stanowi tylko próbę przedstawienia najciekawszych wizualnych połączeń roślin charakterystycznych dla naszych polskich gór.
Rośliny można oglądać chodząc utwardzonymi drogami u podnóża gór bądź wspiąć się na szczyty czerwonym szlakiem.
Na dwóch najwyższych wzniesieniach prezentowana jest roślinność tatrzańska. U podnóża, wczesną wiosną, można oglądać krokusy spiskie (fot.17)
i wspierający się na kosodrzewinie powojnik alpejski (fot.18).
Wędrując szczytami możemy podziwiać między innymi: jałowiec pospolity w odmianie halnej, różeniec górski, dębik ośmiopłatkowy (fot. 19a i 19b),
szarotkę alpejską (fot.20) bądź jastrzębca pomarańczowego Na granicy wapiennych i granitowych skał znajduje się oczko wodne z którego wypływa strumień imitujący potok górski. Opuszczając skałki płynie on po równym terenie wśród ziołorośli z arcydzięglem litworem i łąk z pierwiosnkiem wyniosłym. Dopływa do ściany wiekowego drzewostanu pod okapem którego posadzono rośliny występujące w reglu dolnym.
Schodząc z górek tatrzańskich, na dwóch kolejnych wzniesieniach, możemy oglądać wybrane gatunki roślin naturalnie występujące na terenie Pienin. Tutaj zobaczymy między innymi: języcznik zwyczajny (fot.21),
chryzantema zawadzkiego (fot.22),
chaber barwny w odmianie pienińskiej, pszonak pieniński , jałowiec sabiński czy smagliczka skalna(fot.23).
Z "Pienin" kierujemy się w stronę ściany lasu - starego drzewostanu dębowo-lipowego. Na łagodnie ukształtowanej skarpie o wschodniej wystawie słonecznej, zgromadzono rośliny prezentujące florę Bieszczadów. Na trawiastym zboczu posadzono między innymi: chabra Kotschyego (fot.24) i chabra miękkowłosego, goździka skupionego, pełnika alpejskiego, śnieżycę wiosenną w odmianie karpackiej,
smotrawę okazałą (fot.25),
lepnicę karpacką oraz lulecznicę kraińską (fot.26).
W bliskim sąsiedztwie znajduje się, wykonany w stylu góralskim domek. Spełnia on rolę punktu informacyjnego. W gablotach znajdujących się wewnątrz znajdziemy podstawowe wiadomości dotyczące polskich gór, ogólne założenia i dane o Kolekcji oraz krótkie informacje o roślinach górskich tych pospolitych, chronionych, zagrożonych będących reliktami czy endemitami w Tatrach, Pieninach i Bieszczadach.
Strudzeni wędrówką górską możemy zrelaksować się słuchając szumu potoku bądź odpocząć na ławeczkach w sąsiedztwie kosodrzewiny i sosny limby wśród której utworzono wrzosowisko.
Z dokładnym planem Kolekcji Roślin Górskich oraz krótkimi informacjami o aktualnie kwitnących roślinach zapoznają zwiedzających tablice informacyjne umieszczone w pobliżu dróg prowadzących do ekspozycji.
Budowa Kolekcji Roślin Górskich Flory Polski była możliwa dzięki dofinansowaniu inwestycji przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Zdjęcia wykonali:
W. Gawryś
A Gasek
[Strona główna]
[Plan Ogrodu]
[Centrum Ogrodnicze]
[Fundacja Homo et Planta]
[Historia Ogrodu]
[Nauka i kolekcje]
[Kolekcje roślin]
[Działalność naukowo-dydaktyczna]
[Centrum edukacji przyrodniczo-ekologicznej]
[Działalność naukowo-badawcza]
[Aktualności]
[Działalność kulturalna]
[Rośliny sadownicze]
[Kolekcje warzyw]
[Rośliny lecznicze]
[Kolekcja flory Polski]
[kolekcje roślin drzewiastych]
[kolekcje roślin tropikalnych i subtropikalnych]
[Byliny]
[Irysy i rośliny cebulowe]
[kolekcje róż]
[Indeks rodzajów]
[Index seminum]
[Stan kolekcji roślinnych]
[Działalność naukowo-dydaktyczna]
[Rada Naukowa]
[Działalność wydawnicza]
[Historia Ogrodu]
[Dorobek naukowy]
[Stopnie naukowe]
[Konferencjie krajowe]
[Konferencjie międzynarodowe]
[Zakład oceny i ochrony bioróżnorodności roślin]
[Zakład kolekcji botanicznych i ogrodniczych]
[Pracownia zachowania różnorodności biologicznej Górnego Śląska]
[Pracownia ekologii stosowanej]
[Pracownia biotechnologii roślin]
[Powrót do strony głównej]
[aktualizowano dnia 2011-04-13])
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)